strach



Boga się boję
i sumienia
i ludzi się boję
i boję się być
wśród nich

mój strach
lśni w słońcu
jak zbroja
jak hełm
czy widzisz go

siebie się boję
i krzywd które czynię
i przemijania się boję
że przeminę
jak chwila

i Miłości się nie boję
choć mówią
że Jej
bać się należy
najbardziej





Poprzedni wiersz:
poniekąd
Spis wierszy tomiku "Miłość" Następny wiersz:
wspomnienia
 

Poezja
 
 

Strona główna