|
uciekam zastygam gotowy do skoku sprężony każdą chwilą czujny pełen koncentracji zamrożony każdy mięsień w przedchwili eksplozji unikam
zamykammocnych spojrzeń zagubienia wyraz lęku każe ciału wyoddychać przerażenie oraz ukryć przed tym światem coraz większe obrzydzenie stare sprawy ginące pośród zgiełku w jądrze cienia zatracony kod rozmiaru oraz myśli nieprzechodnie odpływają ucieknę
do radości do wieczności do miłości konieczności zrozumienia sensu stricte pokolenia bez czułości i sumienia odniesienia |
|